Mostrando entradas con la etiqueta Ainhoa Moiua. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Ainhoa Moiua. Mostrar todas las entradas
12 comentarios

Negua joan da ta (el invierno se ha ido y...)

He cumplido la promesa hecha en la anterior entrada. Llevo 2 noches en las que mis dedos se mueven con torpeza por el mando a distancia, no es habitual verlos transitar buscando Veo 7 o Intereconomía. Todo ha sido conforme a lo previsto, he comprobado que hay algo más asqueroso que vomitar bilis y bebértela. Necesitaba limpiar el alma y no se me ha ocurrido mejor método que desgarrarla de cuajo. Fuera las impurezas y dentro las emociones. No lo he hecho sólo, no podía, me han ayudado 3 personas. Tres gracias para Unai, para Tania y para Julio .... gracias también para Marta, sobre todo para Marta.

Negua joan da ta - ZEA MAYS



La letra dice más o menos así :

En el momento en que las nieves han desaparecido de mis montañas,el sol se encuentra tras el telón. Tiene miedo de salir,miedo escénico,en esta obra que hace mucho que no ha representado. Un rayo pequeñito comienza a asomar y el día de hoy me abraza una inmensa alegría. Por favor, di en alto que el invierno se ha ido, pues mi alma congelada no se lo cree. Acaríciame ahora, entre aguas azules, no se ve ninguna nube, rostros desnudos y al tocar mi piel el grito más agudo, crudo inacabable, pues el invierno se ha marchado.Al igual que los recién nacidos, ahora tengo necesidad de los latidos, para que mis oídos observen lo que mis ojos no pueden oír.  Por favor di en alto que el invierno se ha ido, pues he quemado todas las sábanas. Un único sonido en tu pecho, pues el invierno se ha marchado, se me han redondeado las aristas junto a ti, un rayo tranquilizador, pues el invierno se ha marchado."

Elurrak joan direnean nire mendien artean, eguzkia teloiaren atzekaldean da. Ateratzeko beldur da, beldur eszenikoa, aspaldi antzeztu ez duen obra honetan. Izpi txiki-txikiren bat agertuz doa gaurkoan, poztasun haundi batek besarkatzen nau. Mesedez ozen esan negua joan egin dela nire arima hotzak ez du sinizten eta. Laztandu nazazu orain ur urdinen artean, orain lainorik ez da aurpegi biluziak, ta larrua jotzean garrasirik ozenena, gordin amaigabea negua joan da ta... Jaio berrien antzera taupaden beharra dut orain, belarriekin ikusteko nire begiek entzuten ez dutena. Mesedez ozen esan negua joan egin dela izara guztiak erre ditut eta.Laztandu nazazu orain ur urdinen artean, orain lainorik ez da aurpegi biluziak, ta larrua jotzean garrasirik ozenena, gordin amaigabea negua joan da ta Soinu bakar bakarra zure bularraldean negua joan da ta borobildu zaizkit ertzak zure ondoan izpi lasaigarri bat negua joan da ta, negua joan da ta.